Szczerze to przestałam liczyć na cokolwiek. I na kogokolwiek, oprócz siebie. Znaczy ... liczę na wsparcie, ale wiem, że jak nie będę uparcie dążyć do celu, to przegram. Stoczę się.
I tak właśnie będzie, bo jestem zbyt leniwa, żeby wziąć się za swoje życie.
Wolę tworzyć niż się uczyć. Mimo mojego słomianego zapału - wiem, że mój zapał jest iście słomiany - wciąż dążę do skończenia chociaż jednego mojego bloga. Wtedy spełnię się pisarsko i uwierzę we własne siły. I ja to wiem.
Teraz, kiedy zaczęłyśmy z dziewczynami planować - planować, jeszcze nie pisać - projekt grupy DAN, to znów zaczęłam wierzyć we własne siły.
Szczerze mówiąc, mój kompleks blogów powstał po to, żebym nie musiała się do niczego zobowiązywać. Historię Bleach zamierzam skończyć, już wiem, że oberwę Pankracusiem i Bonifacym (ach och ech *-*) jak tylko wspomnęo kasowaniu blogów. Mogę zawieszać, mogę zmieniać. Ale ich nie usunę.
Bo nie chcę.
I nie mogę, jeśli chcę czuć się bezpieczna (o.o XD)
Dodałam moje cztery pierwsze prace w Gimpie. Trzech KaCów i dwie dziewczyny, moje OC.
Zaczęłam oglądać Szarego. Niedługo zobaczymy, co się wykluje z moich pomsyłów...
Marzę, naprawdę marzę o tablecie.
Przenoszę się z PSa na Gimpa. Chcę się zalegalizować Tylko kilka rzeczy w GIMPie mnie wkurza. Cóż, przyzwyczaję się...
Um. Znów wyszło chaotycznie. Ale chciałam powiedzieć, że stan względnego zawieszenia się kończy, bo leję na konki. Taki miał być przekaz XD
Cya.